Een goede vader Een goede vader

Hoe ben je als vader de beste versie van jezelf? Het is enorm genieten met de kinderen. Ik probeer het altijd zo goed mogelijk te doen, maar soms verlies ik mezelf ook wel eens. Dan voel ik mezelf een slechte vader die fouten maakt. Zoals vorige week.
Ik was in de keuken met de jongste bezig. Het riempje van zijn zitje moest nog dicht, terwijl ik ook nog het eten aan het koken was. We kwamen net van zwemles en we moesten meteen door naar de avond4daagse.
Komt de oudste (4 jr) binnen met een vlaggetje. “Pap, is dit vlaggetje van Duitsland? Pap, pap.” Het riempje van het kinderzitje bij de jongste zei nog steeds geen ‘KLIK’ en de klok leerde me dat ik te weinig tijd had. “Aaagghh!” Dit laatste dacht ik niet alleen, dit riep ik tegelijk gefrustreerd in het gezicht van mijn oudste.  Ik zag hem schrikken. En de jongste keek me met grote ogen aan …
(…) ik voel meteen: dit was níet goed. Ik zet de kleinste even in de box en loop naar m'n oudste toe. Ik geef hem een knuffel en verontschuldig me. Ik zeg ook wat anders had gemoeten en dat dit mijn schuld is. We bidden er ook samen voor, dat papa’s ook wel eens fouten maken. Niet altijd de beste versie van zichzelf zijn.
Dan ga ik verder met mijn werkzaamheden. Een zachte innerlijke stem fluistert: “een goede vader is niet iemand die nooit fouten maakt, een goede vader is iemand die met zijn fouten naar zijn Vader gaat.” Weer wat geleerd. Nu verder genieten van het vaderzijn!

Egbert-Jan
terug